Eğer bir resesyon kapıdaysa, yatırımcı genellikle altına yönelirken bakır fiyatlarının düşmesi beklenir. Ancak 2026 yılına geldiğimizde, bu klasik yaklaşımın geçerliliğini yitirdiği görülebilir.
Altının son dönemdeki artışını yalnızca “savaş ve kriz” bağlamında değerlendirmek oldukça yanıltıcıdır. 2026 yılından itibaren altına olan talep, önemli ölçüde yapısal bir sorundan kaynaklanmaktadır. Bu durum, küresel rezerv para birimlerine duyulan güvensizlikle ilişkili hale gelmiştir.
Özellikle Doğu blokundaki merkez bankaları, rezervlerini dolar ve euro gibi kağıt varlıklardan hızla fiziki altına kaydırma yoluna gitmektedir. Dünya genelinde enflasyonun kalıcı hale geldiği ve borç krizlerinin gündemde olduğu bir ortamda, altın kendisini risk taşımayan tek varlık olarak göstermektedir. Bu nedenle altın, sadece bir resesyonu değil, mevcut finansal sistemin yorgunluğunu fiyatlama sürecindedir.
Bakırın yükselişi ise geleneksel inşaat büyümesinden kaynaklanmamaktadır. Günümüzde “Yeşil Ekonomi” ve “Yapay Zeka” gibi kavramlar öne çıkmaktadır. Veri merkezleri, elektrikli araç altyapıları ve yenilenebilir enerji sistemleri, bakıra olan talebi zorunlu hale getirmektedir. Dolayısıyla, dünya ekonomisi yavaşlasa bile teknolojik dönüşümle birlikte metal ihtiyacı devam edecektir.
Piyasalardaki fiyatlama, “Gelecekte ne kadar büyüyeceğimizden emin değiliz (Altın al), ama ne olursa olsun yeterli hammaddeye ulaşamayacağız (Bakır/Endüstriyel metal al)” şeklindeki anlayış üzerine şekillenmektedir.
Gümüş ise bu durumun en belirgin göstergesi konumunda. Hem değerli bir metal olarak öne çıkmakta hem de sanayi için kritik bir bileşen işlevi görmektedir. Gümüşün hızlı yükselişi, bu iki zıt kutbun birbirini nasıl etkilediğinin açık bir kanıtı olarak değerlendiriliyor.
Gümüş, bir yandan altının sunduğu finansal güvenliğe, diğer yandan sanayinin gereksinimlerine hitap ediyor. Bu metallerin gösterdiği agresif performans, piyasanın bir seçim yapmak yerine her iki senaryoya da (koruma ve dönüşüm) aynı anda yatırım yaptığını ortaya koyuyor.
Merkez bankalarının faiz indirim döngüsüne girmesi, piyasaya ucuz paranın girmesine neden oluyor ve bu durum tüm emtia gruplarına yönelimi artırıyor. Bunun yanı sıra madenlerdeki arz yetersizliği endişeleri de fiyatların yukarı yönlü hareket etmesine katkı sağlamaktadır.
Artık “altın artıyorsa işler kötüdür” veya “bakır artıyorsa her şey yolundadır” şeklindeki değerlendirmeler geçerliliğini yitirmiştir. 2026 ekonomisi, parasal sisteme olan güvensizlik ile teknolojik dönüşüm zorunluluğunun eş zamanlı olarak fiyatlanabileceğini göstermektedir.
Bu durum, yatırımcılar için portföy çeşitlendirmesini yalnızca “kriz” veya “büyüme” üzerine değil, aynı zamanda dönüşüm üzerine kurmaları gerektiğini vurgulamaktadır.
