Trabzonspor’un şu ana dek ligdeki performansı tatmin edici değil. Kupa yeni formatıyla angarya gibi görünse de, Avrupa’ya giden en kestirme yol.
Gelelim maça. Fethiyespor’un formasına dikkat ettiniz mi? Göğüs reklamında “Esnaf Hastanesi” yazıyor.
Merak edip baktım; “Esnaf ve Sanatkarlar odası, Esnaf ve Sanatkarlar Kredi ve Kefalet Kooperatifi, Şoförler ve Otomobilciler Odası, Lokman Hekim Sağlık Hizmetleri A.Ş.” ortaklığındaki Fethiye kent dayanışması.
El ele vermişler takımlarına destek olmuşlar. İkinci ligin bu mütevazı takımı dün Trabzonspor’un rakibi idi. Helal olsun hepsine.
İlk yarı özelinde söylüyorum; topu yüzde 75 sahiplenip, planlanmış tek bir hücum organizasyonu olmayan Trabzonspor, mahallenin ağır abisi gibiydi. Tespih çektirdi taraftara. Fatih Tekke’nin antrenmanlarda dahi birlikte oynatmayacağı oyuncuların uyumsuzluğu rahatsız edici idi.
Bu tablonun sorumlusu; ikinci yarıya Onuachu ve Oulai ile başladı. Ancak oyun formatı değişmedi. Maçın kırılma anı 63. dakika idi. Fethiyespor’un ilk hızlı hücumunda Raşit ile bulduğu gol dakikalar süren VAR incelemesinden dönmese, yazacağımız hikaye farklı olurdu.
Muçi’nin haksız rekabeti meşru kılan enfes golü Fethiyespor’un direncini kırdı. Sonra Onuachu, ardından belki bu takımla son maçını oynayan Nwakaeme çıktı sahneye.
Tekke ve öğrencileri kusura bakmasın; 70 dakikada yapamadıklarını son bölüme sığdırmaya çalışıp, futbolda “rakibe saygı” kavramını ötelemeye çalışmaları hoşuma gitmedi. Dört olsa, beş olsa kime ne yazardı?
Bu maç Trabzonspor adına ne lig, ne kupa için ölçü sayılır. Ortada belirsizlik, kadro tercihlerinde hatalar var. Oyun kurgusu güven vermiyor.
Bu kulvarı geçtim. Ligdeki iki önemli viraj Trabzonspor’un sezon sonu hedefini belirleyecek. Samsunspor ve Fenerbahçe en önemli sınavları olacak.
