Gazze’deki kuşatma ve bombardıman, yalnızca askeri bir taktik değil, aynı zamanda ahlaki ve teolojik bir meşrulaştırma ile de desteklenmektedir.
İnsanları “öldürülebilir” ve “yok edilebilir” olarak tanımlamak amacıyla dini ve kültürel bir dil seferber edilmektedir.
Orklar ve insansı hayvanlar gibi semboller, bu tür bir şiddeti “görev” ve “kutsal” bir eylem olarak meşrulaştırma çabası içinde kullanılmaktadır.
