“ANNELER EVLATLARINA KAVUŞSUN”
Kızının akıbetinden habersiz geçen yılların ağırlığını taşıyan anne, “O bensiz nasıl bir yaşam sürdü? Bir anneyi evladından uzaklaştırdılar. Nerede, ne durumda, ne halde? Madde bağımlısı mı oldu, yoksa belki de öldürülüp yok mu edildi? Benim kızımın bulunmasını istiyorum, yalvarıyorum. Dosyamın artık sonuçlanmasını istiyorum. Bir anne olarak bu çağrıyı yapıyorum. Benim gibi annelerin feryatları dindirilmelidir, dosyaları çözülsün ve evlatlarına kavuşma umutları olsun” dedi.
“BİR MEZAR BİLE İNSANA UMUTTUR”
Kızının ya ölü ya da diri olarak bulunmasını arzulayan Toyguncu, karanlıkta beklemekten yorulduğunu ifade ederek, “Bir mezar bile insana umut verir. Gidip başında ağlarsın. Ama bu belirsizlik, hayatta mı, öldü mü, yaşıyor mu soruları ile baş başa kalmak çok zor. İki ateşin ortasında kalmış durumdayım. Denizlerin suyunu üzerime boşaltsalar bile bu acı sönmüyor. İlk günkü gibi yüreğimdeki acı devam ediyor. Devletimden bu durumu çözmesini, acımı dindirmesini bekliyorum. Bu olayın çözülmesi için gereken kimse yok muydu? Belki ihmaller oldu, her şey yaşandı. Çok çaba sarf ettim ama sonuç alamadım. Artık bir değişim istiyorum. Yaşadığım tüm acıları geride bırakıp, kızımın hayaliyle yaşamak istemiyorum. Onu ya ölü ya da diri kucaklayarak, mezarına sarılmak istiyorum.” şeklinde konuştu.
